Παρόλο που η παρουσία του Viognier στους ελληνικούς αμπελώνες αντιπροσωπεύει ένα πολύ μικρό ποσοστό της παραγωγής, έχει πιστούς θιασώτες τόσο οινοπαραγωγούς όσο και καταναλωτές. Απαντάται συνήθως ως μονοποικιλιακό κρασί και από εμπορικής πλευράς, μπορεί να χαρακτηριστεί ως οίνος ανώτερης ποιότητας.

Οι αποδόσεις του είναι χαμηλές και ευδοκιμεί στις πιο δροσερές περιοχές της Ελλάδας. Η συγκομιδή πραγματοποιείται από τα τέλη Αυγούστου μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου. Για να αναδείξει τον μοναδικό, εξωτικό αρωματικό χαρακτήρα του, που θυμίζει ροδάκινο και αχλάδι, το Viognier πρέπει να φτάσει σε υψηλά επίπεδα ωρίμασης. Ορισμένα από αυτά τα κρασιά έχουν τη δυνατότητα εξέλιξης και στην φιάλη. Η χρήση δρυός είναι δυνατή, αλλά πρέπει να γίνεται προσεκτικά γιατί είναι πολύ εύκολο να επικαλυφθεί ο ευαίσθητος φρουτώδης χαρακτήρας της ποικιλίας.